ทำไมเรื่องนี้สำคัญก่อนเอกสารสเปกใด ๆ

ผู้ป่วยทุกรายที่ได้รับใบสั่งกัญชาทางการแพทย์ในออสเตรเลียล้วนไว้วางใจในห่วงโซ่ของผู้เชี่ยวชาญ — ทั้งผู้สั่งจ่าย ร้านขายยา ผู้จัดจำหน่าย และผู้นำเข้า แต่ห่วงโซ่นี้เริ่มต้นมาก่อนหน้านั้นมาก: เริ่มจากผู้ที่เพาะปลูกวัตถุดิบ TH-GACP คือมาตรฐานที่ตัดสินว่าจุดเริ่มต้นนั้นจะมั่นคงน่าเชื่อถือหรือไม่

หากคุณกำลังพิจารณาผู้จัดหาวัตถุดิบชาวไทยและข้ามขั้นตอนการตรวจสอบ TH-GACP ไป เท่ากับว่าคุณกำลังขอให้ทีมกำกับการปฏิบัติตามกฎระเบียบของผู้นำเข้าเอง — และท้ายที่สุดคือเภสัชกรผู้จ่ายยา — ไว้วางใจผู้เพาะปลูกที่พวกเขาไม่เคยพบ ภายใต้เงื่อนไขที่พวกเขาไม่เคยเห็น อย่าทำเช่นนั้น

TH-GACP คืออะไรกันแน่

TH-GACP คือมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรและการเก็บเกี่ยวที่ดีระดับชาติของไทยสำหรับพืชสมุนไพร รวมถึงกัญชา ดำเนินการภายใต้กรมการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก โดยกำหนดเป็นข้อบัญญัติถึงเงื่อนไขที่แหล่งเพาะปลูกต้องปฏิบัติตามเพื่อผลิตวัตถุดิบที่เหมาะสมสำหรับการเตรียมยาและการส่งออก

กล่าวโดยสรุป: หากผู้เพาะปลูกชาวไทยไม่มี TH-GACP วัตถุดิบที่พวกเขาปลูกย่อมไม่อาจเชื่อถือได้ว่าเป็นเกรดทางการแพทย์ สำหรับผู้นำเข้าออสเตรเลียที่อยู่ภายใต้การตรวจสอบของ TGA — และสำหรับผู้ป่วยที่ผู้จัดจำหน่ายของพวกเขาให้บริการในท้ายที่สุด — สิ่งนี้ตัดสิทธิ์ผู้จัดหาวัตถุดิบรายนั้นตั้งแต่เริ่มต้น

TH-GACP ครอบคลุมอะไรบ้าง

มาตรฐานนี้กำกับวงจรการเพาะปลูกอย่างครบวงจร:

พื้นที่และดิน — การแยกออกจากแหล่งปนเปื้อน การทดสอบคุณภาพน้ำ การวิเคราะห์ดินตามช่วงเวลาที่กำหนดอย่างสม่ำเสมอ
วัสดุปลูก — แหล่งที่มาของเมล็ดพันธุ์/ต้นโคลน บันทึกสายพันธุ์ ความเสถียรทางพันธุกรรม
สุขอนามัยในการเพาะปลูก — การฝึกอบรมพนักงาน การจำกัดการเข้าถึง บันทึกการสุขาภิบาล
การจัดการศัตรูพืช — การจัดการศัตรูพืชแบบผสมผสาน (IPM) ได้รับการพิจารณาก่อนการควบคุมด้วยสารเคมี การใช้สารเคมีทางการเกษตรใด ๆ ต้องมีการบันทึกและอยู่ภายในขีดจำกัดสารตกค้างที่อนุญาต
การเก็บเกี่ยว — บันทึกช่วงเวลา สุขอนามัยในการเก็บเกี่ยวด้วยมือ การติดฉลากระบุชุดวัตถุดิบในระดับต้นพืช
การอบแห้งและการบ่ม — บันทึกอุณหภูมิ/ความชื้น การแยกตามล็อต ไม่มีการปนเปื้อนข้ามกับวัตถุดิบที่ไม่ใช่ทางการแพทย์
การจัดเก็บ — ป้องกันรังสี UV ปลอดศัตรูพืช ควบคุมสภาพแวดล้อม การหมุนเวียนแบบ FIFO
การตรวจสอบย้อนกลับ — ทุกล็อตต้องตรวจสอบย้อนกลับได้ตั้งแต่หน่วยบรรจุภัณฑ์สำเร็จรูปจนถึงชุดต้นพืชแต่ละชุดและวันที่เก็บเกี่ยว

เอกสารที่ต้องขอก่อนลงนาม

หากคุณเป็นผู้นำเข้าออสเตรเลียที่กำลังประเมินผู้จัดหาวัตถุดิบชาวไทย ให้ขอเอกสารดังนี้:

ใบรับรอง TH-GACP — ฉบับปัจจุบัน ยังมีผลใช้ได้ และระบุชื่อแหล่งเพาะปลูก
รายงานการตรวจประเมินล่าสุด — ควรเป็นการตรวจประเมินโดยบุคคลที่สามที่เป็นอิสระ
ตัวอย่าง COA — ใบรับรองผลการวิเคราะห์ฉบับสมบูรณ์ พร้อมโปรไฟล์แคนนาบินอยด์ โปรไฟล์เทอร์ปีน จำนวนจุลินทรีย์ การตรวจคัดกรองสารพิษจากเชื้อรา ชุดตรวจสารตกค้างจากยาฆ่าแมลง และโลหะหนัก
ความสามารถด้านสุขอนามัยพืช — หลักฐานว่าผู้จัดหาวัตถุดิบสามารถออกใบรับรองสุขอนามัยพืช (Phytosanitary Certificate) ต่อการจัดส่งแต่ละครั้งได้ (จำเป็นสำหรับการนำเข้าออสเตรเลีย)
ใบอนุญาตส่งออกจาก MOPH / ONCB — อำนาจการส่งออกที่ออกโดยหน่วยงานกำกับดูแลของไทย
ตัวอย่างการตรวจสอบย้อนกลับ — เลือกหมายเลขชุดวัตถุดิบสมมติขึ้นมาหนึ่งหมายเลข แล้วขอให้ผู้จัดหาวัตถุดิบแสดงสายลำดับทั้งหมดของชุดนั้นภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง

ทำไมเรื่องนี้สำคัญในเชิงพาณิชย์

TH-GACP ไม่ใช่เอกสารที่ทำขึ้นเพื่อความเป็นเอกสารในตัวเอง แต่เป็นรากฐานเชิงสัญญาที่เปิดทางให้ผู้จัดจำหน่ายออสเตรเลียที่ได้รับใบอนุญาตสามารถนำวัตถุดิบที่ปลูกในไทยเข้าสู่โครงการแบรนด์ของตนเองที่สอดคล้องกับ TGA ได้ หากปราศจากมาตรฐานนี้ การจัดส่งทุกครั้งจะกลายเป็นภารกิจกำกับการปฏิบัติตามกฎระเบียบเฉพาะกิจ — ที่ล่าช้า แพง และเสี่ยง

เมื่อมีมาตรฐานนี้ — และมีเอกสารสนับสนุนข้างต้นจัดเก็บไว้พร้อม — ผู้ส่งออกไทยก็จะกลายเป็นพันธมิตรระยะยาวที่มีศักยภาพ ไม่ใช่เพียงสิ่งแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว

พูดคุยกับเรา

หากคุณต้องการตรวจสอบสิ่งที่เราดูแลในระดับการเพาะปลูก เส้นทางที่ง่ายที่สุดคือการพูดคุยสั้น ๆ ผ่าน WhatsApp ตามด้วยชุดเอกสาร เราไม่ขอ LOI ก่อนที่จะแบ่งปันตัวอย่าง COA และใบรับรอง TH-GACP ฉบับปกปิดข้อมูลบางส่วน — เพราะผู้ป่วยที่อยู่ปลายสายของห่วงโซ่อุปทานนี้คือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียเพียงรายเดียวที่ไม่อาจตั้งคำถามด้วยตนเองได้ และเราอยากให้คุณมีหลักฐานเพื่อตั้งคำถามนั้นแทนพวกเขามากกว่า